Dave Meijer (NL)

Woont en werkt in Goes (NL)

Opleiding: Academie voor beeldende Vorming, Tilburg

 

 


Atelier

 


Atelieropname


Een denkbeeld doet zich voor. (fragment)
Door ons in middelen te beperken, gaan we iets fundamenteels aan met de wezenlijke bouwstenen van ons bestaan. Wie dat als kunstenaar doet, werpt de kunst terug op zichzelf. Hij werpt de kunst op haar rug, als een hond die geen verweer meer heeft, als een schaap, schildpad of tor die zich zonder hulp niet meer om kunnen draaien en zijn opgegeven. De kunstenaar geeft steeds weer de kunst op, zoals Dave Meijer dat doet met zijn Zeeuwse panelen waarin hij nastreeft dat het schilderij alleen in zichzelf waar is en gerechtvaardigd wordt in verhouding tot de dagelijkse omgeving waarin hij verblijft en zijn werk tot stand komt. Al zijn werken maken de indruk te bestaan uit imperfecties, uit het tegen elkaar aan wrikken van ongelijke delen, zoals het land, de lucht en het water ongelijksoortig zijn en met elkaar wringen. Kun je waaraan je bent verknocht objectief en fundamenteel beschouwen? Het is een zuiver verlangen dat bestaat bij eliminatie van onzuiverheden. De vraag is dan in hoeverre je weg kunt laten wat je lief is.
Alex de Vries, Mister Motley november 2015



'Ergens en overal' (2006), acryl en olieverf op doek en paneel, 215 x 300 cm totaal
Collectie Museum Voorlinden



Het Hollands Landschap. Je zou zowat zeggen 'de essentie ervan'. Sterk vereenvoudigde vormen zijn het, die stuk voor stuk onmiddellijke herkenning oproepen. Ja! Ja, dit ken ik. Vraag me niet waarvan, maar ik ken het. Een vloedlijn, een dijk, een horizon. In steeds wisselende kleur en samenhang.
Een horizon? Heeft Dave Meijer ooit de pure abstractie overwogen? Nee, hij staat op de grond, met beide voeten.
En staart in de verte.
En dat doet hij al bijna dertig jaar, elke dag in z'n kleine atelier, waar alleen een bovenlicht is. Geen buitenwereld. Concentratie. De verte van Dave Meijer zit in z'n kop.
En in de mijne

Toevallige veegjes kunnen bij Meijer doorslaggevend blijken. Weet ik. Ik volg hem al jaren. Het is begonnen met evenwicht, het evenwicht van het Zeeuwse land en de lucht. Hij woont nog steeds in Goes.

Maar vlakken staan steeds vaker uit het lood, komen zelfs naar voren. Afschuin­ingen treden op. Hij lijkt erop uit het evenwicht te tarten. Het evenwicht van landschap en einder. Standpunten veranderen en worden gecombineerd. Kijken van bovenaf en tegelijk van onderop. Van links en van rechts. Hij haalt naar voren en duwt terug.

Als je nagaat hoe hij werkt zie je vervolgverhalen. Die beginnen in verflagen, verder worden gebouwd uit zomen, randen – Dave Meijer is een randenman – weggeschilderde eerdere opzetten. Niet te glad.
De laatste tijd komt er steeds vaker een dimensie bij. Hij kiest al werkende soms voor een stukje triplex in plaats van een verflaag. Halverwege trompe l’oeil. Heel netjes zagen is het niet wat hij doet. Randjes blijven er. En de spijkertjes waarmee hij het vastzet gaan met hem op de loop. Daar heeft hij plezier in. De schilder wordt timmerman.
Het blijft cirkelen rond het evenwicht.
We praten over de muziek van het schilderen. Wat swing is, of Schwung. Het net iets voor de tel gaan zitten of er na. Wachten en hervatten. Met dank aan Han Bennink. Alles beweegt of kan het any moment gaan doen.
Tekst: Wim Noordhoek

 


Zonder titel (2015), olieverf op paneel, 21.5 x 30.5 cm


Collecties (selectie)
Museum Voorlinden, Caldic Collectie, Wassenaar
HEDEN, Den Haag
Bouwfonds kunstcollectie, Hoevelaken
CVZ, College van Zorgverzekeringen, Diemen
Museum Belvédère, Oranjewoud, Heerenveen
AMC, Amsterdam
CBK Zeeland, Middelburg
Kernkollektie Gemeente Vlissingen
Boekel De Nerée, Amsterdam

 



Terug naar overzicht