Dave Meijer (NL)

1955

Woont en werkt in Goes

Opleiding: Academie voor beeldende vorming Tilburg
 

 
Atelier 

 

Selectie tentoonstellingen

“Niets verzonnen", Melklokaal Heerenveen
'Argentum # 1', 25 jaar Galerie van den Berge
Dave Meijer & Shawn Stipling, Galerie van den Berge
Amsterdam Drawing, beurs voor origineel werk op papier, Amsterdam
'So you don't get lost in the neightborhood # 1', Vleeshal Middelburg
Art Rotterdam, soloshow, Cruise Terminal, Rotterdam

'I promise to love you', Caldic Collectie, Kunsthal Rotterdam
'Schuren en zagen' (met Ton van Kints), Galerie van den Berge, Goes
'Stilte/Silence', KUUB, Utrecht
De kabinetten van de Vleeshal, Middelburg
Loods 12, (duo tentoonstelling met Paul Gees), Wetteren (BE)
Art Amsterdam, soloshow, RAI, Amsterdam
'Tweede natuur', Halle Zoersel / Lia Schelkens (BE)
'Schilderijen', St. Huize Bonaventura, Gent (BE)
'Landschappen rondom', Museum Belvédère, Oranjewoud, Heerenveen
'Nieuwe aanwinsten', Museum Bélvèdere, Oranjewoud, Heerenveen
'Eb en Vloed', groepstentoonstelling Museum Belvédère, Heerenveen
H8x12, duo-tentoonstelling met Paul Gees, Tielt-Winge (BE)
Nieuwe aanwinsten, AMC Amsterdam
'Kunst op Kamers', Fort Spijkerboor
Nulpunt, Galerie van den Berge, Goes
De Willem3, Buro beeldende kunst Vlissingen
Theaterfestival Boulevard, Parade, festivalterrein, Den Bosch 
Bellamy 19, Stedelijk Museum, Vlissingen

 

 


Atelier Dave Meijer

 

Een denkbeeld doet zich voor. (fragment) - Tekst: Alex de Vries, Mister Motley, 2015

Door ons in middelen te beperken, gaan we iets fundamenteels aan met de wezenlijke bouwstenen van ons bestaan. Wie dat als kunstenaar doet, werpt de kunst terug op zichzelf. Hij werpt de kunst op haar rug, als een hond die geen verweer meer heeft, als een schaap, schildpad of tor die zich zonder hulp niet meer om kunnen draaien en zijn opgegeven. De kunstenaar geeft steeds weer de kunst op, zoals Dave Meijer dat doet met zijn Zeeuwse panelen waarin hij nastreeft dat het schilderij alleen in zichzelf waar is en gerechtvaardigd wordt in verhouding tot de dagelijkse omgeving waarin hij verblijft en zijn werk tot stand komt. Al zijn werken maken de indruk te bestaan uit imperfecties, uit het tegen elkaar aan wrikken van ongelijke delen, zoals het land, de lucht en het water ongelijksoortig zijn en met elkaar wringen. Kun je waaraan je bent verknocht objectief en fundamenteel beschouwen? Het is een zuiver verlangen dat bestaat bij eliminatie van onzuiverheden. De vraag is dan in hoeverre je weg kunt laten wat je lief is.

 

 'Ergens onder een dak onder de blauwe lucht' - Tekst: Janneke Wesseling, AMC Magazine 2006

Dave Meijer (1955) behoort tot het soort schilders voor wie het schilderen een moeizaam proces is. Langzaam wordt het beeld aan de materie ontworsteld. Steeds moet de schilder corrigeren, bijwerken, verf weghalen, wegschuren, nieuwe lagen verf aanbrengen. Meer dan eens gebeurt het dat het schilderij uiteindelijk vast komt te zitten in de verf. De openheid is verloren gegaan en het proces begint van voren af aan. 
Meijer kreeg, een paar jaar geleden, genoeg van het geploeter en van het overschilderen. Hij besloot om alles te schilderen wat in hem opkwam. Niet over elkaar heen, maar naast elkaar, op klein formaat van 18 x 25 cm, 450 werkjes in totaal (450 als de uitkomst van 18 x 25). Het nam negen maanden in beslag, waarna hij de reeks exposeerde op een tentoonstelling die hij het Nulpunt noemde (in 2004, in Galerie van den Berge in Goes)
Overschilderen doet Meijer sindsdien minder. Hij schildert nu vaker series. De onderdelen van een serie kunnen in aantal variëren van negen tot de 450 van de nulpunt-tentoonstelling.

'Ergens onder en dak onder de blauwe lucht' is de titel van een serie schilderijtjes die onlangs is verworven voor de collectie van het AMC. Meijer maakte een reeks van vier van deze series. Ze zijn ieder uniek, maar hebben dezelfde titel en zijn geschilderd naar hetzelfde idee. Het zijn landschappelijke composities waarin de horizon een belangrijke rol speelt. Meijer vervaardigde vier kisten van MDF waarin steeds dertig landschapjes van 7 x 25 centimeter zijn opgeborgen. Er is per kist een werktekening waarop staat aangegeven hoe de schilderijen geëxposeerd moeten worden: in zes verticale rijen van vijf met een onderlinge afstand van 5 centimeter, zodat de totale afmetingen 55 x 175 cm bedragen. De volgorde ligt vast, ieder werkje is genummerd.

De serie in het AMC vertoont een breed scala aan technieken en materialen.
De schriftuur is direct en expressief. Een aantal schilderijen is gedaan op paneel, andere op doek. Sommige zijn pasteus geschilderd, met dekkende verf, andere juist dun en transparant. Een enkele keer gebruikte Meijer ongeprepareerd doek dat de verf direct opzuigt, zoals papier aquarelverf opzuigt. Er zijn atmosferische, ruimtelijke beelden bij, met een verre horizon. Een zonsondergang, regensluiers boven zee. Of een dakraam dat schuin openstaat. Er zijn ook meer composities; één bestaat uit ultramarijnblauwe stippels op een ondergrond van gebroken wit. Het kleurgebruik is vaak licht en helder, met veel blauw, rood, rose en geel. Het kistje, dat ontstaan is uit praktische overwegingen, heeft voor Meijer een bijzondere betekenis. Hij beschouwt het als een afspiegeling van zijn atelier, met een deksel als dak en de zijkanten als muren. Het atelier is belangrijk voor hem, daar is hij het liefst. Het is beperkt van omvang en er is een wand waar de schilderijen als boeken op planken staan, net als in de kist. In het boek dat verscheen bij de Nulpunt-tentoonstelling staat voorin als motto: "Mijn atelier is klein en gesloten. Het is groot en transparant". Zo bezien zijn kist, atelier en horizon nauw met elkaar verweven. Ook de horizon is tegelijkertijd geslotenheid en weidsheid, het is een paradox van oneindigheid en gezichtseinder. De horizon is grenzeloos ver weg, wijkt altijd terug, en is tegelijkertijd de begenzing van het zichtbare.

Meijer is geboren in Souburg (Zeeland) en groeide op in Middelburg. Nu woont hij in Goes. Hij houdt van deze provincie, die hij het liefst zo min mogelijk verlaat.
Hij schildert sinds hij op achtjarige leeftijd van zijn vader een zelfgemaakte kist met tubetjes olieverf kreeg.

Aanvankelijk werkte hij als onderwijzer, maar toen hij 28 was besloot hij naar de kunstacademie in Tilburg te gaan. Een klein schilderij van Morandi in museum Boymans van Beuningen maakte hem duidelijk wat hij wilde schilderen: iets totaal vanzelfsprekends, een schilderij dat een volkomen eenheid is omdat het naar het schilderen zelf verwijst. Een schilderij waarin vorm en inhoud onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden. De horizon en de ruimte van het Zeeuwse land ziet hij dagelijks om zich heen. Zijn schilderijen tonen de werkelijkheid, hij verzint niets, schildert beelden die hij zag en herkende. Het is schilderen vanuit het kijken, zonder politieke en maatschappelijk relevante boodschap.

Ondanks het feit dat hij nu in series schildert worstelt Meijer nog steeds met het idee van het kunstwerk als in zichzelf voltooid, autonoom object. Het verlangen naar het ene 'ware' schilderij blijft. Het is een calvinistische hang naar zuiverheid, ook al is hij niet gereformeerd opgevoed. Misschien ook is het iets Zeeuws, de obsessie met eerlijkheid, de strengheid. Het mag niets teveel zijn. En zoals dat gaat met zuiverheid en strengheid: het maakt extra gevoelig voor lyriek, schoonheid en zinnelijkheid. In het werk van Meijer worden op de beste momenten die lyriek en zinnelijkheid, terloops en bijna in weerwil van zichzelf, tastbaar gemaakt.

 

Collecties (selectie)

Caldic Collectie, Museum Voorlinden, Wassenaar
HEDEN, Den Haag
Bouwfonds kunstcollectie, Hoevelaken
CVZ, College van Zorgverzekeringen, Diemen
Museum Belvédère, Oranjewoud, Heerenveen
AMC, Amsterdam
CBK Zeeland, Middelburg
Kernkollektie Gemeente Vlissingen
Boekel De Nerée, Amsterdam

Publicaties (selectie)

Diverse artikelen in de PZC (1990 - 2016) 
Grafiekmap Zeeland 1993
'Wandelen door het niemandsland van Dave Meijer', Leeuwarder Courant 2003
'Ik wil schilderen' publicatie i.s.m. Galerie van den Berge, 2004
AMC Magazine, Janneke Wesseling, 2006
'Landschappen rondom', Catalogus solotentoonstelling Museum Belvedere, Heerenveen, 2007
Kunstbeeld, 2002, 2008
De Avonden, VPRO Radio, Interview, Wim Noordhoek
VPRO Gids, 2007, 2009, Wim Noordhoek
'Eb en Vloed', catalogus afscheidstentoonstelling Thom Mercuur, Museum Belvedere, Heerenveen
'I promise to love you', Catalogus Caldic Collectie, KunstHal Rotterdam 2011
NRC Next, 'I promise to love you', 2011
'Het vervolg', Kunst op Kamers, Fort Spijkerboor, De Rijp, 2011
'Hetzelfde, nu anders', Het Financieele Dagblad, Jaap Roëll, 2011
'Alsof Zeeland', Vrij Nederland, Sander Pleij, 2013
 '90 kunstenaarsportretten' (inleidende tekst Joost Zwagerman), Hans de Bruijn- 2014



Terug naar overzicht