|
Dave Meijer | cv | tekst

'Mijn atelier is uitgangspunt. Het is klein en gesloten. Het is groot en transparant'

Zaaloverzicht 'Eeneneeniseen', soloshow galerie van den Berge, januari 2011

Art Amsterdam 2009

zonder titel (2009), 25 x 30 cm., olieverf op doek
Particuliere collectie, Sittard

Solostand Art Amsterdam 2009

Solostand Art Amsterdam 2009

Soloshow in De Kabinetten van de Vleeshal, Middelburg, april 2009

Soloshow in De Kabinetten van de Vleeshal, Middelburg, april 2009

Soloshow in De Kabinetten van de Vleeshal, Middelburg, april 2009
Radio interviews
Op woensdag 11 april 2007 sprak Wim Noordhoek in het Kunsthalfuur met Dave Meijer.
VPRO, de Avonden, 21.00 uur, Concertzender.
de reportage is nog te beluisteren via:
http://download.omroep.nl/vpro/34180399.mp3
Dave Meijer/Wim Noordhoek/Annemieke Houben
Het gesprek dat Annemieke Houben had met de schrijver en programmamaker Wim Noordhoek en Dave Meijer naar aanleiding van het boek "in de verte kijken' dat ze samen maakten
http://www.cahiers.nl/indevertekijken1.mp3
3 (unieke) exemplaren van de publicatie 'In de verte kijken'
Dave Meijer/Wim Noordhoek (niet meer leverbaar).

9 werken z.t. (2007-2008), Galerie van den Berge, februari 2008

Overzicht tentoonstelling in DeWillem3, Vlissingen, juli 2007

zaaloverzicht soloshow, Museum Belvèdére, Heerenveen, februari-april 2007

zaaloverzicht, soloshow Museum Belvèdére, Heerenveen, februari-april 2007

zaaloverzicht, soloshow Museum Belvèdére, Heerenveen, februari-april 2007

'Ergens en overal', 2006
121 delen, acryl en/of olieverf op doek en/of paneel
totaal: 215 x 300 cm.
Caldic collectie, Rotterdam

|
"Nulpunt" (juni 2002)
voorzaal galerie van den Berge (Wijngaardstraat)
"Bijna achteloos liggen ze erbij, de stapeltjes schilderijen langs de muur in het atelier. Keurig per acht bij elkaar. Straks moeten ze gaan hangen in de galerie en moeten ze de bezoeker en de maker (Dave Meijer) gaan verrassen.
In totaal zijn het 450 werken van 18x25 cm, die voor de schilder een bibliotheek, een archief, een ijkpunt, een culminatiepunt, maar ook een nulpunt zijn.
Zoals heel veel kunstenaars is Dave Meijer een aartstwijfelaar. Een schilder die zijn werk vaak overschildert. De werkjes bestaan uit abstracte patronen die wortelen in de werkelijkheid: uitsnedes van structuren uit de alledaagsheid. Ook geen nieuw principe (Elsworth Kelly werd er groot mee), maar in de schilderijtjes zit toch een eigen soort ongrijpbare concentratie.
Een soort bezieling en intensiteit die hij toevoegt aan een beeldfragment dat binnen de alledaagsheid volsterkt banaal en irrelevant is"
(citaat Kunstbeeld/signalementen, juni 2002)
|

z.t. 2009
21,5 x 30 cm. olieverf op doek
Particuliere collectie. Amsterdam
|
Dave Meijer: 'Ergens onder een dak onder de blauwe lucht'
Tekst: Janneke Wesseling, AMC Magazine 2006
Dave Meijer (1955) behoort tot het soort schilders voor wie het schilderen een moeizaam proces is. Langzaam wordt het beeld aan de materie ontworsteld. Steeds moet de schilder corrigeren, bijwerken, verf weghalen, wegschuren, nieuwe lagen verf aanbrengen. Meer dan eens gebeurt het dat het schilderij uiteindelijk vast komt te zitten in de verf. De openheid is verloren gegaan en het proces begint van voren af aan.
Meijer kreeg, een paar jaar geleden, genoeg van het geploeter en van het overschilderen. Hij besloot om alles te schilderen wat in hem opkwam. Niet over elkaar heen, maar naast elkaar, op klein formaat van 18 x 25 cm, 450 werkjes in totaal (450 als de uitkomst van 18 x 25). Het nam negen maanden in beslag, waarna hij de reeks exposeerde op een tentoonstelling die hij het Nulpunt noemde
(in 2004, in Galerie van den Berge in Goes). Overschilderen doet Meijer sindsdien minder. Hij schildert nu vaker series. De onderdelen van een serie kunnen in aantal variëren van negen tot de 450 van de nulpunt-tentoonstelling.
'Ergens onder en dak onder de blauwe lucht' is de titel van een serie schilderijtjes die onlangs is verworven voor de collectie van het AMC. Meijer maakte een reeks van vier van deze series. Ze zijn ieder uniek, maar hebben dezelfde titel en zijn geschilderd naar hetzelfde idee. Het zijn landschappelijke composities waarin de horizon een belangrijke rol speelt. Meijer vervaardigde vier kisten van MDF waarin steeds dertig landschapjes van 7 x 25 centimeter zijn opgeborgen. Er is per kist een werktekening waarop staat aangegeven hoe de schilderijen geëxposeerd moeten worden: in zes verticale rijen van vijf met een onderlinge afstand van 5 centimeter, zodat de totale afmetingen 55 x 175 cm bedragen. De volgorde ligt vast, ieder werkje is genummerd.
De serie in het AMC vertoont een breed scala aan technieken en materialen.
De schriftuur is direct en expressief. Een aantal schilderijen is gedaan op paneel, andere op doek. Sommige zijn pasteus geschilderd, met dekkende verf, andere juist dun en transparant. Een enkele keer gebruikte Meijer ongeprepareerd doek dat de verf direct opzuigt, zoals papier aquarelverf opzuigt. Er zijn atmosferische, ruimtelijke beelden bij, met een verre horizon. Een zonsondergang, regensluiers boven zee. Of een dakraam dat schuin openstaat. Er zijn ook meer composities; één bestaat uit ultramarijnblauwe stippels op een ondergrond van gebroken wit. Het kleurgebruik is vaak licht en helder, met veel blauw, rood, rose en geel. Het kistje, dat ontstaan is uit praktische overwegingen, heeft voor Meijer een bijzondere betekenis. Hij beschouwt het als een afspiegeling van zijn atelier, met een deksel als dak en de zijkanten als muren. Het atelier is belangrijk voor hem, daar is hij het liefst. Het is beperkt van omvang en er is een wand waar de schilderijen als boeken op planken staan, net als in de kist. In het boek dat verscheen bij de Nulpunt-tentoonstelling staat voorin als motto: "Mijn atelier is klein en gesloten. Het is groot en transparant".
Zo bezien zijn kist, atelier en horizon nauw met elkaar verweven. Ook de horizon is tegelijkertijd geslotenheid en weidsheid, het is een paradox van oneindigheid en gezichtseinder. De horizon is grenzeloos ver weg, wijkt altijd terug, en is tegelijkertijd de begenzing van het zichtbare.
Meijer is geboren in Souburg (Zeeland) en groeide op in Middelburg. Nu woont hij in Goes. Hij houdt van deze provincie, die hij het liefst zo min mogelijk verlaat.
Hij schildert sinds hij op achtjarige leeftijd van zijn vader een zelfgemaakte kist met tubetjes olieverf kreeg.
Aanvankelijk werkte hij als onderwijzer, maar toen hij 28 was besloot hij naar de kunstacademie in Tilburg te gaan. Een klein schilderij van Morandi in museum Boymans van Beuningen maakte hem duidelijk wat hij wilde schilderen: iets totaal vanzelfsprekends, een schilderij dat een volkomen eenheid is omdat het naar het schilderen zelf verwijst. Een schilderij waarin vorm en inhoud onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden. De horizon en de ruimte van het Zeeuwse land ziet hij dagelijks om zich heen. Zijn schilderijen tonen de werkelijkheid, hij verzint niets, schildert beelden die hij zag en herkende. Het is schilderen vanuit het kijken, zonder politieke en maatschappelijk relevante boodschap.
Ondanks het feit dat hij nu in series schildert worstelt Meijer nog steeds met het idee van het kunstwerk als in zichzelf voltooid, autonoom object. Het verlangen naar het ene 'ware' schilderij blijft. Het is een calvinistische hang naar zuiverheid, ook al is hij niet gereformeerd opgevoed. Misschien ook is het iets Zeeuws, de obsessie met eerlijkheid, de strengheid. Het mag niets teveel zijn. En zoals dat gaat met zuiverheid en strengheid: het maakt extra gevoelig voor lyriek, schoonheid en zinnelijkheid. In het werk van Meijer worden op de beste momenten die lyriek en zinnelijkheid, terloops en bijna in weerwil van zichzelf, tastbaar gemaakt.
|
'En nu niet meer kijken want dan ga ik weer beginnen en daar heb ik geen zin in' |

'Ergens onder een dak onder de blauwe lucht # 6
Particuliere collectie, Amsterdam
|

|
|

Zonder titel (2009), 30 x 40 cm., olieverf op doek
|
|
| |
| 
Zonder titel, olieverf op doek, 30 x 40 cm.
|
|
|
|

Zonder titel, olieverf op doek, 30 x 40 cm.
Particuliere collectie


"Ergens onder een dak onder de blauwe lucht # 3 " (2005)
serie van 30 schilderijen, olieverf en/of acryl op paneel en/of doek
55 x 170 cm.
Collectie AMC Amsterdam
|
|
|
|
De strijd op de hemelvloer
Tekst: H. van Boxtel (2004)
Dave Meijer woont in een van de vele Beethovenstraten van Nederland, en niets onderscheidt deze Beethoven van de anderen.
Hij werkt daar in een klein uitgevallen garage, in de rij met de buren, ergens, onder een dak, onder de blauwe lucht.
Hij werkt op wat een donkere hemel geworden lijkt te zijn. Ontelbare gekleurde sterren in de vorm van verfdroppen, -spatten en -klodders tekenen zich af op een parket.
De veelvuldig gewitte wanden verhullen opzichtig de gevolgen van een strijd die met verf en kwasten tegen hen omhoog is uitgevochten.
Een kantoorachtig voorgeborchte, een ruimte die in andere Beethovenstraten voor logeerkamer zou doorgaan, of voor een ruimte waar de belastingformulieren mooi ingevuld kunnen worden, bergt een aantal kasten waar de schilderijen als boeken geordend staan.
En hier staat ook het paar schilderschoenen bij de deur dat het woonhuis hoedt voor het vervolg van zijn noeste arbeid.
Dave Meijer schildert. Het leeuwendeel van zijn werk laat hij in series ontstaan. Grote en kleine series, van 9 tot zelfs 450 schilderijen, de grootste tot op dit moment.
Schilderijen vormen een serie wanneer ze op enigerlei wijze een fysieke dan wel inhoudelijke verwantschap vertonen, als zodanig door de maker erkend en gepresenteerd worden.
Verwantschap kan door het formaat bepaald worden, door de keuze van de beeldelementen, door het organisatieprincipe van het beeld, het gehanteerde kleurengamma, en uiteindelijk ook door de aangewende techniek.
Het eigene van het schilderij binnen een serie wordt bepaald door de betrekkelijke afwijking van haar soortgelijken. Betrekkelijk omdat door de maker grenzen getrokken worden waarbinnen het eigene zich manifesteren kan. De grenzen, die tevens de uitgangspunten voor een serie zijn, worden primair gevormd door formaat, beeldthema en kleurtoon en houden zich op in het schemergebied van ratio en intuïtie.
Elk individueel schilderij binnen een serie toont naast zichzelf tevens iets van alle andere schilderijen, zodanig echter dat het geen enkel ander binnen die serie dupliceert.
Het duplicaat wordt uitgesloten, een zekere gelijkenis nagestreefd.
De onderlinge gelijkenis staat centraal in Meijers series. De kunst van variëteit in gelijkenis lijkt het principe te zijn wat hem drijft in het werken aan zijn series. Hij wil hetzelfde, nog een keer en anders.
Een aantal series startte bij het beeldthema van een horizon. Het formaat wordt bepaald, horizonnen worden opgezet en er wordt geschilderd en aan de wand gegroepeerd.
Dan begint het complexe werkproces van doorwerken, laten ontstaan, ruimte geven, grenzen trekken, bijwerken, overschilderen, afschuren, verwerpen en opnieuw beginnen, toevoegen, bijtikken, weghalen, alles met het oog op het individuele schilderij, op de verhouding van de schilderijen onderling en op het beeld van de groep. Kijken, kijken, kijken. In dit werkproces worden de schilderijen naar de hand gezet en ontstaat de onderlinge gelijkenis.
Er ligt geen model ten grondslag aan Meijers series, en als er al een model is, een horizon die het vlak deelt, dan wordt daar probleemloos van afgeweken, met die inperking echter, dat wat af lijkt te wijken uiteindelijk toch de familiegelijkenis dient te gaan vertonen.
Er wordt niet serieel ontwikkeld, waarbij het ene schilderij schijnbaar logisch uit het andere volgt. Al schilderend wordt er aan de individuele werken de ruimte gelaten. Zij gaan hun eigen gang, maar worden in de gaten gehouden, en als het niet tijdens het schilderen zelf is, dan in het werkproces achteraf, of in het groeperen, met het verwijderen als het ultieme machtsmiddel.
De serie kan zich uitbreiden. Omdat hij te krap oogt. Omdat de ruimte wringt. Omdat het totaal zich niet toont. Omdat de schilderijen onderling niet interfereren.
Er wordt verwijderd, veranderd, tussengevoegd. Schilderijen verplaatst. Heen en weer.
Er wordt een schaakspel gespeeld met het virtuele eindbeeld. Het doemt op en verdwijnt weer. Keer op keer. En dan schimmert het, in de verte, en blijft hangen. Het verschijnt.
De rust treedt in. Het werk is gedaan.
Op de vloer zijn nieuwe sterren ontstaan. Oudere zijn verdwenen onder nieuwe. Het heelal heeft zich uitgebreid, en ligt te drogen aan de lucht.
|
|
|
| Dave
Meijer CV |
|
Tentoonstellingen (selectie)
|
| |
1993 |
Zuiderpershuis, Antwerpen (B)
Galerie van den Berge, Goes |
1995 |
Bellamy 19, Stedelijk Museum, Vlissingen
Galerie van den Berge, Goes |
1996 |
Watertoren CHK, Vlissingen
Galerie van den Berge, Goes |
1997
|
VZW Arta, Eernegem (B) |
1998 |
KunstRAI/Art Amsterdam, Amsterdam |
1999 |
Galerie van den Berge, Goes
Wetering Galerie, Amsterdam
KunstRAI/Art Amsterdam. Amsterdam |
2000 |
W3 Galeries, Vlissingen (met Sybille Pattscheck)
Galerie van den Berge, Goes |
2002
|
ART Rotterdam, Galerie van den Berge, Cruise terminal, Rotterdam
'Nulpunt'. Galerie van den Berge (solo) |
2003 |
Art Rotterdam, Cruise terminal, Rotterdam
'Werken op papier', Galerie van den Berge, Goes |
2004 |
Galerie Eewal, Leeuwarden
Art Rotterdam, Cruise terminal, Rotterdam
KunstRAI Amsterdam
'Nulpunt +', Galerie van den Berge, Goes
Theaterfestival Boulevard, Parade, festivalterrein, Den Bosch |
2005 |
Galerie Eewal, Leeuwarden
Art Rotterdam, Cruise terminal, Rotterdam
KunstRAI Amsterdam
'15 jaar Galerie van den Berge, Goes
'Nieuwe aanwinsten', Museum Bélvèdere, Oranjewoud, Heerenveen
|
2006 |
Revolution 100.000.000 etc. Gallery, Middelburg
'Uit het depot', Museum Belvédère, Oranjewoud, Heerenveen
Nieuwe aanwinsten, AMC Amsterdam |
2007 |
Museum Belvédère, Oranjewoud, Heerenveen
Galerie Eewal, Leeuwarden
ART Amsterdam
Zomershow, Galerie van den Berge, Goes
De Willem3, Buro beeldende kunst Vlissingen
'Over een titel wordt nog nagedacht', Galerie van den Berge |
2008 |
Art Rotterdam
Nieuwe schilderijen, Galerie van den Berge
ART Amsterdam |
2009 |
Art Rotterdam
De kabinetten van de Vleeshal, Middelburg
Art Amsterdam, solostand
'Eb en Vloed', groepstentoonstelling Museum Belvédère, Heerenveen (dec.) |
2010 |
H8x12, duo-tentoonstelling met Paul Gees, Tielt-Winge (BE)
Art Rotterdam
Art Amsterdam
'Tweede natuur', Halle Zoersel / Lia Schelkens (BE) |
2011 |
'Eeneneeniseen', solowhow, galerie van den Berge
'I promise to love you, Caldic Collectie, Kunsthal Rotterdam
Art Rotterdam 2011
Sugar Mountain', galerie van den Berge
'Schilderijen', St. Huize Bonaventura, Gent (BE) |
Collecties o.a.:
Caldic Collectie, Rotterdam
HEDEN, Den Haag
Bouwfonds kunstcollectie, Hoevelaken
CVZ, College van Zorgverzekeringen, Diemen
Museum Belvédère, Oranjewoud, Heerenveen
AMC, Amsterdam
CBK Zeeland, Middelburg
Kernkollektie Gemeente Vlissingen
Boekel De Nerée, Amsterdam
|
|